Anasa Hotel - Zagora Pelion

Αξιοθέατα

Στην Ζαγορά αξίζει πραγματικά να επισκεφθείτε τις Εκκλησίες, την Βιβλιοθήκη της Ζαγοράς, το Σχολείο του Ρήγα Φεραίου (Ελληνομουσείο).

Από τις Εκκλησίες, σημαντικότερη είναι η βυζαντινή τρίκλιτη βασιλική του Αγίου Γεωργίου, που χτίστηκε το 1765.

Το Ξυλόγλυπτο και επιχρυσωμένο τέμπλο, ο άμβλωνας και το δεσποτικό απότελούν πραγματικά έργα τέχνης. Έργα ηπειρωτών μαστόρων είναι οι βασιλικές Αγίας Παρασκευής και Αγίας Κυριακής (18ος αιώνας). Ενδιαφέρουσες επίσης είναι οι μαρμάρινες κρήνες του Δεσπότη και του Κράλλη, η σκεπαστή κρήνη Σεβαστούς και η κρήνη Νηϊάδων Νυμφών στην πλατεία Αγίου Γεωργίου.

Η Βιβλιοθήκη της Ζαγοράς ιδρύθηκε το 1762.

Βασικοί και αποτελεσματικοί συντελεστές της ιδρύσεως και υπάρξεως της ιστορικής αυτής Βιβλιοθήκης είναι δύο μεγάλες προσωπικότητες της Ζαγοράς.

Οι φιλογενείς και φιλόμουσοι Ιωάννης Πρίγκος (1725-1789) και Οικουμενικός Πατριάρχης Καλλίνικος ο Γ' (1713-1791).

Σήμερα η βιβλιοθήκη αριθμεί περί τα 18.000 βιβλία.

Με τις νεότερες εκδόσεις λειτουργεί το δανειστικό τμήμα της. Επίσης, καθ' όλη την διάρκεια του έτους, δέχεται πάρα πολλούς επισκέπτες λόγω της ιστορικότητάς της, του παλαιού περιεχομένου και του μουσειακού χαρακτήρα.

Τα Χειρόγραφα της Βιβλιοθήκης 

Τα βιβλία της Βιβλιοθήκης Ζαγοράς είναι άξια προσοχής, γιατί αρκετά μεν από τα χειρόγραφα περιέχουν ύλη ανέκδοτη, θεολογική και ιστορική μεγάλου ενδιαφέροντος, από δε τα έντυπα, πολλά είναι εκείνα που φέρουν σημειώσεις στα παράφυλλα και λευκά περιθώρια των σελίδων τους, πάρα πολύ διαφωτιστικές για την ιστορία της Ζαγοράς, αλλά και για την Ελληνική ιστορία του 18ου αιώνα γενικότερα.

Αλλά δεν είναι λίγα και κείνα που έχουν αξία για το χρόνο και τόπο της εκδόσεως, για περιώνυμα τυπογραφεία από τα οποία προέρχονται, για τη σοφία των εκδοτών, για την καλλιτεχνική μορφή των τόμων, των οποίων οι έξοχης τέχνης χαλκογραφίες και ξυλογραφίες που κοσμούν θέλγουν ισχυρά τον καλαίσθητο θεατή.

Στις αρχές του 18ου αιώνα στην Ζαγορά, με την άνθηση του εξαγωγικού εμπορίου την ανάπτυξη της βιοτεχνίας, και τη επαφή πολλών κατοίκων με τη ακμάζουσα τότε Ευρώπη, γέννησε την επιθυμία της ανώτερης μόρφωσης.

Έτσι γύρω στο 1702 (ή κατ' άλλους το 1712) αρχίζει η προσπάθεια διδασκαλίας της Ελληνικής γλώσσας, σε μικρό σχετικά οίκημα που κατασκευάστηκε με την βοήθεια των ευπορότερων κατοίκων της Ζαγοράς και συνδεόταν με αυτό της Μονής του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου.

Η φήμη της Σχολής (Ελληνομουσείο) γρήγορα απλώθηκε στην περιοχή.

Ήταν μια Σχολή που παρείχε γνώσεις από γυμνάσιο μέχρι Ακαδημία όπως θα λέγαμε σήμερα.

Οι επιφανέστεροι που πέρασαν και σπούδασαν στο Ελληνομουσείο ήταν ο Ρήγας Φεραίος και οι Μηλιώτες δάσκαλοι του γένους Άνθημος Γαζής και Γρηγόριος Κωνσταντάς.

Οι γνωστότεροι δε δάσκαλοι στην Σχολή ήταν ο Ζαγοριανός Κωνσταντίνος Τριανταφυλίδης, ο επονομασθείς "Λογιώτατος" (δάσκαλος του Ρήγα) και ο επίσης Ζαγοριανός Νικόλαος Κασσαβέτης, μαθητής του Λογιωτάτου και συμμαθητής του Ρήγα.

Στις αίθουσες του μεγάλου διαδρόμου εκτίθενται μεγενθυμένα αντίγραφα, χειρόγραφα, παλαιότυπα (9ος έως 19ος αιώνας) και βιβλία της εποχής από την Βιβλιοθήκη της Ζαγοράς, στο βάθος αντίγραφο τής Χάρτας του Ρήγα.

Οι άλλες αίθουσες χρησιμοποιούνται για εκθεσιακό χώρο σε εικαστικές εκδηλώσεις, γραμματεία, για την παρουσίαση, από φωτογραφικά αρχεία, επιφανών Ζαγοριανών και άλλα.